Werking van het oor
Het gehoororgaan bestaat uit drie delen: het buitenoor, het middenoor en het binnenoor.
Aandoeningen van het buitenoor, middenoor en/of binnenoor kunnen leiden tot allerlei vormen van gehoorverlies of aanverwante problemen. Bijvoorbeeld: slechthorendheid, ouderdomsslechthorendheid, plotsdoofheid, laatdoofheid, de ziekte van Ménière (heftige duizelingen, gehoorverlies en oorsuizen), tinnitus (oorsuizen) en overgevoeligheid voor geluid (hyperacusis). Voor meer informatie over deze hooraandoeningen verwijzen wij u naar de algemene NVVS-site.
Het buitenoor
Het buitenoor bestaat uit de oorschelp, de gehoorgang en het trommelvlies. Het buitenoor zorgt dat geluiden uit de omgeving het gehoorsysteem bereiken. De oorschelp vangt de geluidsgolven op; de gehoorgang geeft ze door aan het trommelvlies.
Het middenoor
Het middenoor is een met lucht gevulde ruimte waarin zich de gehoorbeentjes bevinden: de hamer, het aambeeld en de stijgbeugel. Deze botjes zijn aan de ene kant verbonden met het trommelvlies. Aan de andere kant zijn ze verbonden met een dun membraan dat een kleine opening in de wand van het binnenoor afsluit. De Buis van Eustachius verbindt het middenoor ook met de keelholte, waardoor de druk in het middenoor gelijk blijft aan die van de omgeving.
Het binnenoor
De geluidsinformatie wordt verwerkt door het slakkenhuis (cochlea). Dit slakkenhuis is gevuld met vloeistof en bekleed met duizenden kleine haarcellen (zintuigcellen). Als de gehoorbeentjes geluidsgolven doorgeven, wordt de vloeistof in het slakkenhuis in beweging gebracht en buigen de haartjes. Hierdoor wordt een chemische reactie opgewekt die de bijbehorende zenuwuiteinden activeert. Deze zenuwuiteinden geven vervolgens een boodschap door aan het hersengedeelte dat geluidssignalen verwerkt. Daarnaast verwerkt het binnenoor informatie over het evenwicht.